W Barlinku odbyły się spacery mapujące stanowiące kolejny etap prac nad Miejskim Planem Adaptacji do zmian klimatu. Zajęcia prowadziła Emilia Skłucka z FPP Enviro, a ich forma wykraczała poza klasyczne spotkanie warsztatowe. Miasto stało się bezpośrednim polem analizy, a uczestnicy pracowali w terenie, w realnych warunkach przestrzeni miejskiej.

Trzy wyznaczone trasy objęły różne części Barlinka i pozwoliły na równoległe spojrzenie na odmienne typy zabudowy oraz infrastruktury. W centrum uwagi znalazły się miejsca szczególnie wrażliwe na skutki zmian klimatu, w tym nadmierne nagrzewanie się przestrzeni, problemy z odprowadzaniem wód opadowych oraz deficyt zieleni pełniącej funkcje chłodzące i retencyjne.

Praca w terenie miała charakter diagnostyczny. Uczestnicy nie ograniczali się do ogólnej oceny, lecz odnosili się do konkretnych lokalizacji i ich funkcjonowania w codziennym użytkowaniu. Analizowano zarówno stan istniejący, jak i potencjalne kierunki zmian możliwe do wdrożenia w skali ulicy, osiedla czy przestrzeni publicznej.

Jednym z kluczowych wątków była gospodarka wodami opadowymi. Wskazywano na potrzebę odchodzenia od całkowicie szczelnych nawierzchni na rzecz rozwiązań przepuszczalnych, które umożliwiają infiltrację wody do gruntu. Podkreślano znaczenie odpowiedniego kształtowania spadków nawierzchni, tak aby woda była kierowana do zieleni, a nie bezpośrednio do systemów kanalizacyjnych. Omawiano także rozwiązania techniczne, takie jak rozszczelnianie krawężników, które pozwalają na naturalne wprowadzanie wody do gleby.

Istotną część dyskusji stanowiły działania z zakresu małej retencji. Wśród nich znalazły się zbiorniki na deszczówkę, niecki chłonne oraz rowy infiltracyjne, które wspierają lokalne zatrzymywanie wody i ograniczają skutki intensywnych opadów. Wskazywano również na rosnące znaczenie zielonej infrastruktury, w tym zielonych dachów i ścian, które pełnią funkcję retencyjną i jednocześnie ograniczają przegrzewanie zabudowy.

Równolegle omawiano kwestie związane z komfortem cieplnym w przestrzeni publicznej. Zwracano uwagę na rolę drzew ulicznych, pergoli oraz lekkich form zadaszeń, które tworzą cień i ograniczają efekt miejskiej wyspy ciepła. Podkreślano, że działania w tym zakresie mają bezpośredni wpływ na jakość życia mieszkańców w okresach wysokich temperatur.

Spacery mapujące w Barlinku miały charakter roboczy i stanowiły ważny element procesu przygotowania Miejskiego Planu Adaptacji. Pozwoliły na skonfrontowanie założeń planistycznych z rzeczywistą strukturą miasta oraz na wskazanie miejsc wymagających interwencji w kontekście zmieniających się warunków klimatycznych.